Terug naar de agenda

Cordevento
donderdag 14 januari 2010, 20.30 uur

Muziek uit de Spaanse gebieden

Barokke kunstmuziek en de ‘popmuziek’ van de 17e eeuw. Swingende ostinatobassen die het fundament vormen voor virtuoze variaties en improvisaties. Uit dat schemergebied haalt Ensemble Cordevento (Cord’&Vento) veel inspiratie.

De harde kern van het ensemble bestaat uit een blokfluitist, een barokgitarist en een klavecinist. Als drie strijkers en een fagottist zich daarbij aansluiten vormen ze samen een mini-barokorkest. De spelers hebben alles in huis om deze muziek even oud als eigentijds te doen klinken.

De Frans Brüggen van zijn generatie. Deze titel verwierf blokfluitist Erik Bosgraaf met zijn opnamen van ‘Der Fluyten Lust-hof’ van Jacob van Eyck. Hij won dit jaar de Borletti-Buitoni Award. Izhar Elias is een van de meest opvallende jonge gitaristen binnen de internationale muziekwereld. Naar aanleiding van zijn onlangs uitgebrachte dubbel CD ‘Semiramide’ typeerde de Telegraaf zijn spel als ‘uiterst intelligent en gelaagd'. Alessandro is een veelgevraagd klavecinist bij internationale opera producties. Hij is de winnaar van de 9de editie van het internationaal klavecimbel concours van Bologna.

Cordevento had de eer om in 2007 het openingsconcert te verzorgen van de Berliner Tage für Alte Musik. Ook speelde het ensemble op festivals in Utrecht, Modena, Moskou, Sint-Petersburg en Sofia.

Onlangs verscheen het cd-debuut van Cordevento met blokfluitconcerten van Vivaldi.

Een Spaense Voys – Muziek uit de Spaanse gebieden

Muziek is zonder grenzen. Hoe hevig oorlogen ook mogen zijn, muzikale beïnvloeding houden zij zelden tegen. De Nederlandse Republiek was nog volop in de strijd met Spanje verwikkeld toen Jan Pieterszoon Sweelinck aan het einde van de zestiende eeuw begon te variëren op de Pavana Hispanica, dezelfde melodie waarop de Spaanse organist Antonio de Cabezón een aantal jaar daarvoor zijn diferencias had gecomponeerd. Meer dan twintig jaar na Sweelincks dood publiceerde zijn leerling Pieter de Vois nog variaties waarin de invloed van de Amsterdamse Orpheus zich duidelijk manifesteert. Ook de Utrechtse blokfluitvirtuoos Jacob van Eyck maakt gebruik van Spaanse melodieën als basis voor zijn variaties zoals in Een Spaense Voys. Als voorwerp van Spaanse origine was de vijf-snarige gitaar wijdverbreid in de Nederlandse Republiek, het verschijnt onder meer in een beroemd schilderij van Vermeer. In Spanje was dit instrument zo populair dat de Spaanse lexicograaf Sebastián de Covarrubias in 1611 verzucht dat er «tegenwoordig geen stalknecht meer is die géén gitaar speelt»! En toch, ondanks deze populariteit, verscheen er tot 1674 geen enkele collectie met solo gitaarmuziek in Spanje, terwijl in dezelfde periode in Italië meer dan honderd boeken werden gepubliceerd. De chitarra spagnuola verkreeg er grote bekendheid door de Spaanse overheersing van het koninkrijk Napels. Nu was Zuid-Italië al twee eeuwen onder Aragonese invloed maar in 1503 werd het definitief een Spaanse provincie. Dit leidde tot een epidemische verspreiding van zarabandas, chaconas, pasacalles en folias, zodat ook ‘lokale’ componisten deze vormen opnamen in hun muzikale taal, zoals blijkt uit de Follia van de Siciliaan Bernardo Storace. Niet alleen muziek stak de mediterraneo over: de Napolitaan Andrea Falconieri was nog maar net teruggekeerd na een verblijf van zeven jaar in Spanje, toen de fagottist Bartolomé de Selma y Salaverde Madrid inruilde voor Innsbruck en Venetië, om nooit terug te keren. Ook de verfijnde Lombardische gitarist Francesco Corbetta bezocht Spanje alvorens zich te vestigen in Frankrijk. Gaspar Sanz componeerde een aantal programmatische stukken, geïnspireerd op de geuren en kleuren van Napels, zoals de tarantella, die zijn weg vond naar Spaanse componisten zoals Santiago de Murcia.

Erik Bosgraaf (blokfluit), Izhar Elias (barokgitaar), Alessandro Pianu (klavecimbel).

Dit concert maakt deel uit van Festival Guitarmania.

Cordevento

Klassiek